Πέμπτη, Φεβρουαρίου 21, 2008

Χιονίζει κι απόψε


ΠΑΝΤΟΥΜ -2 -


Χιονίζει κι απόψε το έστρωσε πάλι
Βρεγμένα τα ξύλα καπνίζουν στο τζάκι
Κρυώνω και πίνω αισθάνομαι ζάλη
Μας ρήμαξε ο πόνος και γίναμε ράκη


Βρεγμένα τα ξύλα καπνίζουν στο τζάκι
Κυλάει ο χρόνος κι αφήνει σημάδια
Μας ρήμαξε ο πόνος και γίναμε ράκη
Τα γήπεδα που έτρεχα μείνανε άδεια


Κυλάει ο χρόνος κι αφήνει σημάδια
Στο δέρμα αυλάκια βαθιά οι ρυτίδες
Τα γήπεδα που έτρεχα μείνανε άδεια
Στενέψανε οι δρόμοι γέμισαν παγίδες


Στο δέρμα αυλάκια βαθιά οι ρυτίδες
Μα νοιώθω ανάγκη για ένα σου χάδι
Στενέψανε οι δρόμοι γέμισαν παγίδες
Στερεύει το κρύο νερό στο πηγάδι


Μα νοιώθω ανάγκη για ένα σου χάδι
Να γύρω στον κόρφο σου το άσπρο κεφάλι
Στερεύει το κρύο νερό στο πηγάδι
Χιονίζει κι απόψε το έστρωσε πάλι

22 σχόλια:

Μαρία Νικολάου είπε...

Πολύ ομορφο έμμετρο και γεμίζει εικονες τον αναγνώστη..
καλη σου μερα

Katerina ante portas είπε...

Yλικό πρόσφορο για τραγούδι!
Πολύ ωραίο!

Κλειώ Νικολάου είπε...

Υπέροχο Τάσο μου, γεμάτο ζεστασιά απ το τζάκι .

Την καλημέρα και την αγάπη μου

ioeu είπε...

υ
π
ο
κ
λ
ί
ν
ο
μ
α
ι...

kyriaz είπε...

πολύ καλό Τάσο...πολύ καλό

Mist είπε...

Πανέμορφο!!

Orelia είπε...

υποκλιθηκαν ηδη οι ποιητες...
μια τσιγγανικη υποκλιση ακομη την αντεχεις; :))

ναχα τη δυναμη εμμετρα να σου απαντησω.. πολυ θα το θελα
τοσα οσα χαραζεις με τουτο το παντουμ!
τοσα!

σε ευχαριστω

Mh Xeirotera είπε...

Mexri ta 24 mu den eixa dei xioni, den eixa dei pos einai na xionizei... ke ksafnika vriskome sto Illinois, ston pio vari ximona tu eona (pano apo ena metro to xioni). Otan phga thn proth mu volta, eixe liakada, htan toso entonh h antanaklash tu fotos pu hthela gialia hliu (den eixa). Giati sta leo ola auta (exo ke mia roph pros th fliaria)... dioti kapos etsi esthanthika diavazontas to poihma su.

Kalhmera Taso, se efxaristo gia tis episkepseis :)

ΠΥΡΓΑΡΗΣ είπε...

Γεια σου Τάσο. Παντούμ με χιόνι! :)
Χιονιζει απόψε και τόστρωσε πάλι...
Δίπλα στο τζακι αναπόληση και πίκρα..

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Γιατί καλέ μου, γιατί γλυκέ μου γράφεις τόσο όμορφους στίχους;
Λειτούργησα έτσι όπως
σχολιάζει η katerina ante portas και βγήκε από μέσα μου αδέξια μεν, αλλά διασκευασμένος ("΄Ηρθα κι' απόψε..." ο Νταλάρας....
Σιδέρωνα τα ...ατελείωτα... και έγραφα..

΄Ηρθα κι' απόψε στα σκαλοπάτια σου
δε θα 'ναι σίγουρα στερνή φορά,
ήθελα μόνο να μάθω νεα σου
όλα τ' αψήφησα... ΚΑΙ το χιονιά.
-------

Πάγωσα απόψε στα σκαλοπάτια σου
όσο περίμενα για να σε ιδώ,
σκληρό τ' αγιάζι και με περόνιαζε
να μάθω νέα σου είχα καιρό
-------

Χαρ;a γεμίσανε τα φυλλοκάρδια μου
τούτο το βράδυ το μαγικό,
στιγμές αγάπης είδαν τα μάτια μου
μεσ' το ζεστό σου το σπιτικό
----------
Χίλιες νιφαδες να μ' ανασταίνουνε
μίλησ' απόψε με το χιονιά,
πρέπει να φύγω με περιμένουνε
φιλί σ' αφήνω...στ' άσπρα μαλλιά

Να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά!!!

Η Κυρά των Γλάρων
αλλά με..
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

Τάσος Ν. Καραμήτσος είπε...

Μαρία Νικολάου
Σε ευχαριστώ για την επίσκεψη και τα καλά σου λόγια

Katerina ante portas
Δεν νομίζω πως έχει τη δομή τραγουδιού. Είναι παράξενο είδος το παντούμ και μόνο σαν άσκηση γραφής το επιλέγουμε.

Κλειώ Νικολάου
Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια
Την καλησπέρα μου

Ioeu
Υπερβολή…- από έναν φτασμένο ποιητή –
Αλλά
Την κολακεία ουδείς εμίσησε…
Ευτυχώς ξέρω τα όρια μου.
Κατατάσσω τον εαυτό μου στους επαρκείς αναγνώστες της ποίησης … - και της δικής μου –
Την καλησπέρα μου

Kyriaz
Μην επιμένεις… δεν θα καβαλήσω το καλάμι…

Mist
Σε ευχαριστώ πολύ
Την καλησπέρα μου

Orelia
Κάθε σου λόγος χαρά – και συγκίνηση – για μένα
Εγώ σε ευχαριστώ

Mh xeirotera
Σε ευχαριστώ πολύ. Μεγάλο σχόλιο από κάποιον που γράφει πυκνά κείμενα
Την καλησπέρα μου

Πύργαρης
Ναι , φίλε Πύργαρη, η αναπόληση μας έμεινε… και η αναπόφευκτη πίκρα…
Την καλησπέρα μου

Φύρδην-μίγδην
Κυρά των γλάρων το σκάρωσες πάλι το τραγούδι σου
Τόση τιμή!
Δεν βρίσκω λόγια για να σε ευχαριστήσω
Ανταποδίδω φιλί και αγκαλιές

aqua είπε...

Αα..πολύ ενδιαφέρον το βρίσκω!!
Δηλ.αν καταφέρω να στήσω ένα παντούμ θα μου το πεις "άσκηση γραφής "? :)

Το δικό σου πάντως μας ταξίδεψε!

Η σκέψη της καρδιάς είπε...

περίπατο κάνω στους δρόμους της ποίησης...
το δικό σου μονοπάτι με τράβηξε πολύ...
ταξιδιάρικο με εικόνες χίλιες...

καλή σου μέρα!
Γωγώ.

παράλληλος είπε...

Πραγματικά πολύ τρυφερό!

Την καλημέρα μου κύριε Τάσο.

just me είπε...

Όχι που το πρώτο σου πάντουμ δεν ήταν όμορφο, αλλά ο δρόμος που διάνυσες από τότε σε πήγε πολύ πιο μακριά, μου φαίνεται.
Και το "σπέσιαλ εφέ" εκπληκτικό! Το διαβάζω δυνατά και μου φαίνεται πως πίσω απ΄τη φωνή μου αντηχεί το ρυθμικό τικ-τακ του ρολογιού (δηλαδή του Χρόνου).

Να είσαι καλά!

Αιολος είπε...

Αν και κατα καιρούς καταπιάνομαι με κάτι έμμετρα που είτε δεν έχουν τελειωμό, είτε σκαλώνουν στη στροφή, το παντούμ πάντα μου φάνταζε ένα στεμόμακρο και ασφαλέστατο λιμάνι που δεν μπορώ να φτάσω με τη βαρκούλα μου. Χαίρομαι μαι ζηλεύω (με την καλή έννοια) όσους τα κατάφεραν.

Χαιρετώ Καραμήτσο.

rodoula-kelly είπε...

Σου πάει και το έμμετρο Τασσο!
Καλή σου εβδομάδα.

ArtBomber είπε...

O Αrtbomber ξεκίνησε τη λειτουργία του και σας καλεί να συμμετάσχετε σε μια πρωτότυπη συγγραφική συλλογική προσπάθεια με τίτλο «το ομορφότερο όνειρο που είδα». Το βιβλίο θα εκδοθεί ψηφιακά από τον Αrtbomber με μηδενική τιμή.
Για περισσότερες λεπτομέρειες και σχετική ενημέρωση επικοινωνήστε μαζί μας στο artbomber@windowslive.com

kyriaz είπε...

Γεια σου Τάσο.Είσαι ένας από τους δυο-τρεις που εννοώ στο σχόλιο που έκανα στο ποστ μου.
Γράψε κάτι αν θες για τον Σεφέρη

Natalia είπε...

τάσο
είναι η δεύτερη φορά που με σώζεις από ποιητική νάρκη...
πρώτα με τα χαι-κου και τωρα με το παντουμ

έγραψα μετα απο πολυ καιρό και καποια στιγμη θα το βαλω και post

ευχαριστώ

περιττό να σου πω ότι το δικό σου είναι πολύ ζωντανό, γεμάτο επικό ρυθμό...

kyriaz είπε...

Μια πρόσκληση...αν θες...στο μπλογκ μου

Orelia είπε...

Τασο;