Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2017

Το μυστικό

Μισόκλειστα μάτια
στραμμένα στο έδαφος
κλίση μικρή του κεφαλιού
με φωτοστέφανο σαν Παναγιά
Στο διάφανο δέρμα ζωγραφισμένες
πίκρες παλιές και τα καινούργια όνειρα
Δάκρυ γλυφό
λαμπύριζε στο μάγουλο
Με τα χείλη το στέγνωσα
Την ώρα εκείνου του φιλιού
ανοίξανε οι ουρανοί
τα αστέρια σκόρπισαν στη γη
Σε μια γωνιά του παραδείσου
το μυστικό μας κρύψαμε
να μην το μάθουν βέβηλοι
και το μολύνουν

ΚΑΛΕΣΜΑ

     

Έλα μαζί να γράψουμε ένα ποίημα
Χωίς λόγια
Μόνο με τρυφερές χειρονομίες
και χάδια

Με κάθε ρούχο σου που θα βγάζω
θα ανοίγει μια πόρτα
να μπω στην ψυχή σου
κι ένα παράθυρο
να δούμε τον ουρανό

Τρέχουν τα ακροδάχτυλα
στ΄ αυλάκια του γυμνού κορμιού
κι ένα ρυάκι δροσερό
ποτίζει τις αισθήσεις

Μικρά σκιρτύματα θα ανακαλούν
τις ηδονές που δε χορτάσαμε
και τα μεγάλα όνειρα
που χτίσαμε στην άμμο

Θυμάσαι την ελιά που φυτέψαμε;
Μεγάλωσε
και στον κορμό της γράψαμε το όνομά μας.
Κάποιοι θα έρθουν να κάτσουν στη σκιά της
Γλυκό σκοπό
θα παίζουν με ένα φλάουτο
κι εμείς θα αναγαλλιάζουμε.

Κανείς δεν θα  διαβάσει
τούτο το ποίημα
Μα θα είναι το ωραιότερο
που γράψαμε μαζί.

Κυριακή, Φεβρουαρίου 12, 2017

ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ


Στα ράφια
σκονισμένα τα βιβλία
και στη βεράντα
ο πλατύφυλλος βασιλικός μαράθηκε

Όλα φθίνουν
και σβύνουν οι αναμνήσεις
των στιγμών που έζησα
κι αγάπησα
κι ως το μεδούλι ρούφηξα
την ομορφιά του κόσμου.

Αντιστέκονται
του φθινοπώρου τα κυκλάμινα
Κάθε εποχή
έχει τις χάρες της.

Τετάρτη, Ιουλίου 30, 2014

ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

Άνοιξε η αγκαλιά και με έκρυψε
Έκλεισα τα μάτια και αντίκρυσα
ποτάμια να ποτίζουνε κήπους παραδεισένιους
Έτρεμαν τα χέρια που άγγιζαν την ψυχή
γλιστρόντας στο λείο δέρμα
Της προσφοράς σου το κρασί με μέθυσε
Ανάλαφρα φτερούγισα
έξω από το χρόνο

Σ΄ ακούω να ρωτάς:
- Ξυπόλυτο μικρό παιδί
πού τριγυρνάς τον Αύγουστο;
- Στο ακρογιάλι που μου χάρισες
- Τι κρύβεις στην παλάμη σου;
- Το χάδι που σου έκλεψα

Έσμιξε ο έρωτας με τη στοργή
γεννήθηκε η τρυφερότητα.

     20 - 7 - 2004

Σάββατο, Ιουλίου 26, 2014

ΑΝΑΘΡΩΣΚΕΙ Ο ΚΑΠΝΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΟΥ



Έκείνη που έπλασα
αέρινη και ιδανική
στέκεται μπροστά μου
έτοιμη να πληρώσει τα κενά μου
τώρα που πιότερο έχω ανάγκη την ολοκλήρωση

Κι εσύ επίσης
μάτια καστανά σαρκώδη χείλη
δειλά μα υπερήφανα
αντικριστά της στέκεσαι
σε θέση πλεονεκτική

Αδέξια πασχίζω να σας ταυτίσω
και να περάσω από  το όνειρο
λίγα κομμάτια στην πραγματικότητα

Και η πραγματικότητα
αγέροχη έρχεται
και μας πετάει στο πεζοδρόμιο
μαζί με τα άλλα πεσμένα φύλλα του φθινόπωρου.

29 - 8 - 2005
β΄ γραφή Ιούλιος 2014

Σάββατο, Φεβρουαρίου 22, 2014

Ένα κλωνάρι μυγδαλιάς


Τρίτη, Νοεμβρίου 27, 2012

ΤΟ ΚΡΥΟ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ


Έβγαλαν φύλλα τα κυκλάμινα
Πέρασε το Φθινόπωρο
Θα κάνει πολύ κρύο το χειμώνα
Ποια αγκαλιά θα με ζεστάνει;
Όλες μου οι αγάπες
Μία μία με εγκατέλειψαν
Μου μένει μόνο η ανάμνηση τους
Μα εγώ κρατώ στο χέρι
Μια ανεπίδοτη γαρδένια
Που ακόμα δεν μαράθηκε.

Δευτέρα, Νοεμβρίου 19, 2012

ΚΥΚΛΑΜΙΝΑ


Φθινόπωρο
Εμάζευα  κυκλάμινα
Με κάθε  κυκλάμινο που έκοβα
Σου έστελνα κι ένα φιλί
Όσα κυκλάμινα
Τόσα φιλιά
Μα δε χόρτασα ακόμα