Πέμπτη, Απριλίου 26, 2007

Οι σημαίες

Άλλοτε
οι σημαίες ήταν πάνινες
Αυτοί που τις κρατούσαν
τις έβαφαν κόκκινες
με το αίμα τους

Σήμερα
οι σημαίες είναι πλαστικές
Ρυπαίνουν κι αυτές το περιβάλλον

14 σχόλια:

ioeu είπε...

Το αίμα, Τάσο, είναι πάντα εκεί...

Ναταλια Καππα είπε...

Να βάλουμε φωτιά στο Σύνταγμα να κάψουμε όλα τα μαρξιστικά βιβλία, να κάψουμε και τους φιλόσοφους και τους ιδεολόγους και πρώτα απ' όλα τους ποιητές!
Να τα πετάξουμε όλα στη φωτιά να μη το μάθει ποτέ κανείς γιατί ολοζώντανοι πεθάναμε και τώρα έτσι σαπίζουμε- ολόρθα ζόμπι!

Οι πλαστικές τουλάχιστον δεν κόβουνε τη νύχτα δε χαρακώνουν και δεν καίνε τους αδύνατους και τους βασανισμένους σε κελιά- και το χειρότερο που θα κάνουν λιγότερο λερώνει τα χέρια μου...

καλημέρα

teiresias είπε...

Τόσο πετυχημένα ειρωνικό και τραγικό το ύφος....
Να με πόσο απλά υλικά μπορεί κανείς να γράψει ένα ΠΟΙΗΜΑ...

o kairos είπε...

ΠΟΙΗΜΑ

Weaver είπε...

Δυστυχώς το αίμα γλυστράει πιό εύκολα στο πλαστικό...

Markos είπε...

Το αίμα κυλάει ευκολότερα επάνω τους
και δεν τις λερώνει...

annamaria είπε...

Aληθεια που πληγωνει!

MhXeirotera είπε...

"Pame san allote..."

Kalhmera :)

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

΄Οχι άλλο αίμα!
Περήφανες αφήστε
ν' ανεμίζουνε...

Την αγάπη μου

just me είπε...

...κι αν τύχει και βαφτούν από αίμα, ξεπλένονται τόσο εύκολα και τόσο γρήγορα, ώστε να είναι ολοκάθαρες στην επόμενη προεκλογική συγκέντρωση!

Καλό Σαββατοκύριακο.

rodoula-kelly είπε...

Ισως να μην είναι και τόσο κακό που δεν σκοτονώμαστε στο όνομα μίας σημαίας πιά ..λέω ισως.......

Ανώνυμος είπε...

Κάποτε οι παππούδες μας πέθαιναν για τη σημαία
Σήμερα την παραδίδουμε σε αμφισβητούμενες συνειδήσεις...

Μια καλησπέρα και το σεβασμό μου.

Ανώνυμη

Ανώνυμος είπε...

Σημερα,
πλαστικα σακουλακια γεματα αιμα
ετοιμα
να παρατεινουν μια ζωη
στοιβαζονται σε καποιο ψυγειο
(λες να εχει φρεον? καταστροφη!)

Αλλοτε
πανινα κουρελια που βαφτιζαν σημαιες
ρουφουσαν αιμα απο παιδια
αξιζουν να γινουν ποιημα?

NTK

ΦΥΡΔΗΝ-ΜΙΓΔΗΝ είπε...

Πρώτη του Μάη
στεφάνι σου έπλεξα
με άσπρα κρίνα

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ!