Παρασκευή, Σεπτεμβρίου 29, 2023

ΤΑ ΣΟΝΕΤΑ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ

Απ΄ το παράθυρο έμπαινε η σελήνη 

κι έντυνε μ΄ ασημόσκονη τα πάντα 
Εγώ θα ήμουν γύρω στα σαράντα 
Λίγο μικρότερη ήταν εκείνη 

 Τα δυο κορμιά μας ένα είχαν γίνει 
Στο δρόμο μας παιάνιζε μια μπάντα 
και στο κλουβί στη σκεπαστή βεράντα 
κελάηδαγε γλυκά το καναρίνι 

 Πολλά περάσαν από τότε χρόνια 
Κύλησε η ζωή μας σαν ποτάμι 
Τα μαύρα τα μαλλιά σκέπασαν χιόνια 

 Όταν το βράδυ έχω αποκάμει 
ξαναγυρνώ σ΄ αυτές τις αναμνήσεις 
κι αυτές στο πρόβλημα δίνουν τις λύσεις

Πέμπτη, Ιουλίου 08, 2021

Παιχνίδι με ρίμα

Τσιγγάνα μαυρομάτα 

 με κοραλλένια χείλη 
 απρόσμενα το δείλι
 συνάντησα στη στράτα 

 Στήθη στητά αφράτα 
 και πλουμιστό μαντήλι 
 και σαν παλιά μου φίλη 
 μου μίλησε κεφάτα 

 Ασήμωσε με τώρα 
 να σου αποκαλύψω 
 του μέλλοντος τα δώρα 

 Μα θα την απορρίψω 
 εγώ, με τόση πείρα 
 ξέρω τι γράφει η μοίρα

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 21, 2020

ΣΤΗΝ ΑΚΡΟΠΟΤΑΜΙΑ

 

 

Κύλησε η ζωή μου σαν ποτάμι

Περάσανε πολλές δεκάδες χρόνια

Άσπρισαν τα μαλλιά μου σαν τα χιόνια

κι αναπολώ τα όσα έχω κάμει

 

Φύτεψα δέντρα. Έσπειρα χωράφια

και πότισα του κήπου τα λουλούδια

Έγραψα στίχους σαν μικρά τραγούδια

και στα βουνά κυνήγησα ελάφια

 

Ευτύχησα να δω παιδιά κι εγγόνια

που σαν της Άνοιξης τα χελιδόνια

χτίζουν φωλιές στους ουρανούς πετάνε

 

Έβαλα την μαγκούρα μου στην άκρη

Αγκάλιασα αυτούς που μ΄ αγαπάνε

κι άφησα να κυλήσει ένα δάκρυ

Τετάρτη, Νοεμβρίου 22, 2017

Το μυστικό

Μισόκλειστα μάτια
στραμμένα στο έδαφος
κλίση μικρή του κεφαλιού
με φωτοστέφανο σαν Παναγιά
Στο διάφανο δέρμα ζωγραφισμένες
πίκρες παλιές και τα καινούργια όνειρα
Δάκρυ γλυφό
λαμπύριζε στο μάγουλο
Με τα χείλη το στέγνωσα
Την ώρα εκείνου του φιλιού
ανοίξανε οι ουρανοί
τα αστέρια σκόρπισαν στη γη
Σε μια γωνιά του παραδείσου
το μυστικό μας κρύψαμε
να μην το μάθουν βέβηλοι
και το μολύνουν

ΚΑΛΕΣΜΑ

     

Έλα μαζί να γράψουμε ένα ποίημα
Χωίς λόγια
Μόνο με τρυφερές χειρονομίες
και χάδια

Με κάθε ρούχο σου που θα βγάζω
θα ανοίγει μια πόρτα
να μπω στην ψυχή σου
κι ένα παράθυρο
να δούμε τον ουρανό

Τρέχουν τα ακροδάχτυλα
στ΄ αυλάκια του γυμνού κορμιού
κι ένα ρυάκι δροσερό
ποτίζει τις αισθήσεις

Μικρά σκιρτύματα θα ανακαλούν
τις ηδονές που δε χορτάσαμε
και τα μεγάλα όνειρα
που χτίσαμε στην άμμο

Θυμάσαι την ελιά που φυτέψαμε;
Μεγάλωσε
και στον κορμό της γράψαμε το όνομά μας.
Κάποιοι θα έρθουν να κάτσουν στη σκιά της
Γλυκό σκοπό
θα παίζουν με ένα φλάουτο
κι εμείς θα αναγαλλιάζουμε.

Κανείς δεν θα  διαβάσει
τούτο το ποίημα
Μα θα είναι το ωραιότερο
που γράψαμε μαζί.

Τετάρτη, Ιουλίου 30, 2014

ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ

Άνοιξε η αγκαλιά και με έκρυψε
Έκλεισα τα μάτια και αντίκρυσα
ποτάμια να ποτίζουνε κήπους παραδεισένιους
Έτρεμαν τα χέρια που άγγιζαν την ψυχή
γλιστρόντας στο λείο δέρμα
Της προσφοράς σου το κρασί με μέθυσε
Ανάλαφρα φτερούγισα
έξω από το χρόνο

Σ΄ ακούω να ρωτάς:
- Ξυπόλυτο μικρό παιδί
πού τριγυρνάς τον Αύγουστο;
- Στο ακρογιάλι που μου χάρισες
- Τι κρύβεις στην παλάμη σου;
- Το χάδι που σου έκλεψα

Έσμιξε ο έρωτας με τη στοργή
γεννήθηκε η τρυφερότητα.

     20 - 7 - 2004

Σάββατο, Ιουλίου 26, 2014

ΑΝΑΘΡΩΣΚΕΙ Ο ΚΑΠΝΟΣ ΤΟΥ ΤΣΙΓΑΡΟΥ



Έκείνη που έπλασα
αέρινη και ιδανική
στέκεται μπροστά μου
έτοιμη να πληρώσει τα κενά μου
τώρα που πιότερο έχω ανάγκη την ολοκλήρωση

Κι εσύ επίσης
μάτια καστανά σαρκώδη χείλη
δειλά μα υπερήφανα
αντικριστά της στέκεσαι
σε θέση πλεονεκτική

Αδέξια πασχίζω να σας ταυτίσω
και να περάσω από  το όνειρο
λίγα κομμάτια στην πραγματικότητα

Και η πραγματικότητα
αγέροχη έρχεται
και μας πετάει στο πεζοδρόμιο
μαζί με τα άλλα πεσμένα φύλλα του φθινόπωρου.

29 - 8 - 2005
β΄ γραφή Ιούλιος 2014

Σάββατο, Φεβρουαρίου 22, 2014

Ένα κλωνάρι μυγδαλιάς